Gerust….het probleem is verholpen….maar de leerlingen zijn de dupe.

Een serie foto’s die ik gemaakt heb vanaf dat ik thuis vertrok totdat ik in het lokaal zat….en toen een paar kinderen nog een leuke fotoopdracht gegeven…..en klaar was de set van 70 foto’s waaruit de 4 cursisten mochten kiezen. Ik moest vanmiddag namelijk ivm de bijeenkomst van de kennisnet ambasadeurs een workshop ComicLife ( van Plasq) verzorgen. Heerlijk comics maken met een set foto’s….I love it.

Na een korte presentatie van mezelf en het werk van leerlingen gingen we aan de slag…..
Het is grappig om te zien dat een kort verhaal met plaatjes toch weer 4 verschillende gezichten krijgt die een andere werkelijkheid verbeelden dan die van mezelf.

Kijk naar de eerste 4 strips op de boekenplank !

Leerlingen uit V5 die het vak informatica volgen, zijn samen met hun docent Guido van Dijk op dinsdagmiddag een kijkje gaan nemen in het ICT-lab van de Open Universiteit. De bijeenkomst was bedoeld om als buren elkaar beter te leren kennen waarbij gekeken werd of een samenwerking opgezet kan worden waarbij de leerlingen in projectvorm kunnen samenwerken met het team van het ICT-lab.
In de bijeenkomst presenteerden beide “buren” waarmee ze bezig zijn en welke ideeën ze m.b.t. het inzetten van innovatief ICT-gebruik in het onderwijs hebben. Al snel bleek dat er nogal wat overlap was. Zo zijn beiden bezig met projecten op het gebied van Augmented Reality en mobile learning waarbij de virtuele wereld toegevoegd wordt aan de echte wereld.

Iedere promovendus (iemand die een universitaire studie af heeft en nu bezig is om zijn doctoraal te behalen) presenteerde vervolgens zijn project waarna leerlingen in kleinere groepen met hem aan de slag konden gaan om te brainstormen. Op een hele ontspannen manier werd met de theoretische omschrijvingen gestoeid en kwamen de groepen na een dik half uur weer terug met aanvullende ideeën voor het project. Over en weer werd gediscussieerd en werden de ideeën aangescherpt. De voertaal was bij sommige groepen naast Nederlands, Engels of Duits. Het theoretisch praten over een idee werd daardoor ook wel als moeilijk ervaren, maar dat is ook weer een uitdaging.

Hoe gaat het nu verder?
De leerlingen krijgen in april de mogelijkheid om in de projectweek een aantal dagen actief betrokken te zijn bij het ontwikkelen van een applicatie of device. Wat ze dan ontwikkelen kan op school door andere leerlingen en docenten getest en ingezet worden. In de komende weken gaan de leerlingen aan de slag om de basis te leggen om in april goed voor de dag te komen. In de tussentijd zullen ze ook nog contact hebben met de promovendi. Sommige leerlingen hebben nu al individueel contact gelegd om op korte termijn samen te willen werken.

Terugkijkend op deze middag kan geconcludeerd worden dat het mooi is als je een expert op het gebied van innovatieve ICT-ontwikkeling naast de school hebt liggen en waarbij het ook nog eens mogelijk is om te mogen komen kijken, mee te denken en mee te bouwen aan innovatieve oplossingen voor het onderwijs.
In Londen hebben Isidore en ik gesproken met mensen van Futurelab. Interesse bestaat er om kennis uit te wisselen. Wie weet…..
Marcus, Stefaan, Christian, Dirk, Tim en Sebastian, namens de leerlingen bedankt!

Video staat op: http://gallery.me.com/guidovandijk/100284
Foto’s staan op: http://gallery.me.com/guidovandijk#100276

Waarom dan toch met Moodle aan de slag?
Het kriebelde nadat ik vrijdagmiddag een bijeenkomst over de integratie Google-apps en It’s Learning op het Connectcollege had. Zoals het nu uitziet, kun je in januari Google-apps in je omgeving integreren. Dat is dus nog even wachten.

Om wat ervaring op te doen met de Google-apps heb ik edu-mashups.com aangemeld bij Google-apps. Het domein staat bij bluehost en daar is het makkelijk om een moodle-omgeving in te richten binnen een paar minuten.

Mijn ervaring heb ik vastgelegd in een paar screencasts die ik op Youtube heb gepubliceerd. Inmiddels heb ik Single-Sign-On en Federation gerealiseerd. Zo kun je met hetzelfde account inloggen op een Moodle-omgeving met Google apps integratie en een aparte website zoals Zoho.

Ik ga nog wat testen en zal mijn verslag op deze website publiceren.

Misschien na het zien van de eerste echte actie op de touchsurface van Tuupke een beetje flauw maar wel wetenswaardig dat je met simpele middelen ook mooie dingen kan realiseren. Zie ook de post van Guido over Tuupke….

Dat is wel echt mooi om te zien na al die uren……nu perfectioneren….en we zoeken nog een IR filter….en een snellere computer (MacMini ?)….om de zaak te completeren.

Developer Links DyeSight

http://blog.medallia.com/2007/06/dyesight.html

http://developer.apple.com/documentation/Carbon/Reference/Event_Manager/Reference/reference.html

http://www.nuigroup.com/

http://nuigroup.com/touchlib/

http://nuigroup.com/forums/viewthread/53/ (voor de Mac)

http://nuigroup.com/wiki/Installing_Touchlib_on_Mac_OS_X/

http://www.multitouch.nl/

http://www.cmd.tech.nhl.nl/wiki/index.php/Martin_Kuipers

http://www.naturalui.com/

Tegenwoordig hebben scholen nogal wat informatiesystemen er bij gekregen. Een ELO (Elektronische leeromgeving), LVS (leerlingvolgsysteem),  een webportal, digitale beeldbanken,  docent- en leerlinggegevens en ga zo maar door. Waar het vroeger nog handmatig op papier gebeurde, gebeurt het nu handmatig digitaal. Je leest het goed, handmatig digitaal.

We hebben nu van alles en nog wat tot onze beschikking. Er wordt veel geïnvesteerd in hardware en informatiesystemen, laptops voor docenten en of leerlingen. Allerlei informatiesystemen die ter beschikking gesteld worden met de bedoeling om gegevens op te slaan en weer te raadplegen om informatie te verkrijgen.

Mooi zou je zeggen, maar hoe gaat het in de praktijk? Drie voorbeelden:

Voorbeeld 1.
Een docent kan in een LVS de punten van zijn proefwerken, overhoringen plaatsen, maar ook eventuele opmerkingen over een leerling. In de praktijk gebeurt het volgende. Een docent stuurt aan alle personeelsleden een mailtje waarin hij/zij aangeeft dat een leerling bijvoorbeeld dyslectisch is. Dat betekent als je hierin verder gaat, dat iedere docent zelf een systeem gaat bijhouden, vaak op papier in een klappertje welke leerling dyslectisch is.

Voorbeeld 2.
Veel scholen hebben nu voor iedere leerling, personeelslid een eigen school e-mailadres. Wanneer een leerling op school aangemeld wordt, dan wordt een lijst met NAW-gegevens door de administratie gegenereerd. Deze wordt doorgestuurd naar een systeembeheerder die hier weer inlognamen bij zet. Handmatig moet gecontroleerd worden of de inlog niet al voor een andere gebruiker bestaat. Een script wordt gedraaid en de leerling heeft een inlog en een e-mailadres. Wat deze leerling nog niet heeft is een inlog voor de andere informatiesystemen, zoals de elo. Hier gaat weer een lijst naar de coördinator van de elo en die zorgt voor de inlog.
De gedachten is dat iedereen persoonlijk te bereiken is via de mail. In de elo bevindt zich ook een berichtensysteem. Leerlingen sturen berichten naar de docent als ze een vraag hebben over de stof. Vaak hebben een leerlingen een gmail- of een hotmailaccount waar ze onderling mee communiceren. Is ook wel handig om 9 Gig ipv 100 Mb aan opslagruimte te hebben.

Voorbeeld 3.
Op veel scholen vind je op de schoolwebsite ook een vaklokaal van een vak. Hier staat achtergrond informatie over het vak en vaak ook nog wat handige links en / of studiewijzers. In de ELO is het ook mogelijk om een studiewijzer te gebruiken, links toe te voegen en achtergrond informatie te plaatsen. En dan heb je ook nog die docenten die geen digitale studiewijzer plaatsen, maar het op papier uitdelen.

In deze voorbeelden zie je dat meerdere systemen dezelfde mogelijkheden bieden, systemen niet op elkaar afgestemd zijn of dat een systeem gebruikt wordt om iets te doen waar het eigenlijk niet voor bedoeld is. De systemen zijn meestal door de jaren heen aangeschaft om verschillende redenen. Zo hebben veel scholen te maken met beleid vanuit stichtingen die bepalen welke systemen aangeschaft worden. Daar zul je dan in mee moeten gaan. Daarnaast zijn bepaalde systemen aangeschaft, omdat daar op dat moment behoefte aan was. Je ziet ook dat aankopen gedaan worden, die wel vanuit beheersmatiggebruik optimaal kunnen zijn, maar voor het onderwijs niet geschikt zijn en soms ook nog eens overbodig. Veel geld gaat hierdoor verloren dat beter ingezet had kunnen worden.

Er zijn vaak zoveel systemen in school aanwezig dat onduidelijk is welk systeem nu welk doel binnen de organisatie ondersteunt? Een school heeft een visie, met en bijbehorend beleid. Je ziet regelmatig dat het ICT-beleid naast het beleid van de school staat, maar waarom doe je dat als school? In andere bedrijfstakken zie je dat ICT ook in het beleid opgenomen is, omdat het inzetten van ICT niet meer weg te denken is en of zelfs zo’n belangrijk onderdeel van het bedrijf is geworden.

Op iedere school heb je regels als het gaat om de organisatie van je school. Je zou die kunnen zien als bedrijfsregels. Je zou eens moeten kijken waar je als school bepaalde bedrijfsregels kunt beheren door ICT toe te passen. Je kunt hierdoor een beter overzicht krijgen van de verschillende, aanwezige systemen en of deze zo toegepast worden zoals vooraf opgesteld is.

Kijk je terug naar voorbeeld 1, dan kun je de de regel opstellen dat opmerkingen over leerlingen in een leerlingvolgsysteem opgenomen worden. Hieraan is dan het elektronische leerlingvolgsysteem gekoppeld. Dan weet je dat daar moet zoeken als je gegevens over een leerling wilt hebben.

Belangrijk is dat de regel niet in het systeem zit, maar apart genoemd wordt en daar een beroep op gedaan kan worden. Wat je hiermee bereikt, is dat de processen binnen de school transparanter worden en dat een eventuele aanpassing wendbaarder is. De vraag is wie zorgt voor deze duidelijkheid? Ik ben van mening dat dit niet het werkgebied is van een systeembeheerder, maar meer van een ICT-architect. Iemand die goed luistert naar wat de (onderwijs)visie en het beleid van de school is en daarbij een ICT-landschap ontwikkelt. Daarbij is het ook van belang dat toezicht gehouden wordt dat de regels nageleefd worden en dat eventuele professionalisering op het gebruik van ICT wordt doorgevoerd. Je beperkt hierdoor de diversiteit van systemen en de vrijblijvendheid om het te gebruiken. Dit kan de school zeker een grote besparing opleveren. Gelukkig is er nu een kredietcrisis en zijn de directies aanzet om op een andere manier om te gaan met ICT-aanbestedingen en het managen van het ICT-gebruik binnen de organisatie! Een kans om professioneler om te gaan met ICT in het onderwijs.

Sinds enkele weken hebben mijn collega’s en ik een paar kamergenoten er bij. Ze hebben ongeveer een vierde deel van onze kamer in gebruik. Komen als het hun uitkomt en zorgen er voor dat je afgeleid wordt van je werk. Het ruikt naar soldeertin, er liggen overal ledjes en kabelstukjes over het bureau. Maar is dat erg? Nee, het is iets moois. Wat gebeurt er in dat lokaal van 3 bij 6 meter? Twee leerlingen uit Lyceum 6, Tim Ewoldt en Mart Pluijmaekers zijn bezig met hun PWS en ik mag ze “begeleiden”. Ze bouwen  een eigen multi-touch Surface, een tafel met een ingebouwd interactief scherm.  Ze hebben een handleiding op het Internet gevonden en zijn aan de slag gegaan. In hun onderzoek gaan ze op zoek naar verschillende invoerapparaten en hoe deze ervaren worden door verschillende gebruikers.

Wat is er nu zou mooi aan? Het zijn twee jonge gasten met doorzettingsvermogen, inzicht en die inovatief zijn. Ze motiveren hun medeleerlingen om samen mee te werken in het realiseren van hun project. In de tussenuren, na schooltijd, ze zijn er. Zelfs docenten worden er bij betrokken, ze geven de jongens adviezen over o.a. hoe je het beste kunt solderen, het plaatsen van de ledjes, helpen een handje mee, maar rijden ook voor ze naar de bouwmarkt of naar de plexiglas specialist. Hier gebeurt iets wat puur onderwijs genoemd wordt. Docenten, leerlingen werken samen, kijken waar ze elkaar kunnen helpen. Hebben plezier in wat ze doen en het is ook nog eens leerzaam. Leerlingen verleggen hun grenzen en stellen hun eigen doelen die ze willen bereiken en gaan er voor. Wat ze in dat proces leren, leren ze niet uit boeken. Ze gebruiken twitter, internet fora, medeleerlingen, docenten om tot een oplossing te komen.

Tuupke aan het werk:

Het is een voorbeeld van wat je in een experimenteerruimte zou kunnen doen, maar ik twijfel nu zelfs of dit in een aparte ruimte moet doen? Laat het een beetje rommelig zijn, maar het is geweldig!  En als je op Wikipedia zoekt naar het woord school, dan staat er het volgende: Het woord ’school’ is afgeleid van het Griekse ‘σχολή’, dat ‘vrije tijd’ betekent. Dit is een mooi voorbeeld van SCHOOL met hoofletters.

Volg deze  Tim (tmjew) en Mart (Tuupke) via Twitter.

Veel plezier…..

In een recentelijk vertoonde TEDtalk kunt u hem zien:

En nu snappen jullie mijn relatie tussen deze twee kunstenaars. Zo zie je maar wetenschap en kunst hebben toch wederom enorme raakvlakken !

Gewapend met de iPhone met daarop Scanner Pro heb ik het volgende gedaan. Kinderen gevraagd om hun tussenproducten in te leveren en vervolgens deze op een tafel gelegd. Vervolgens de iPhone gepakt en foto’s gemaakt met de app. Deze app zorgt ervoor dat je snel van een reeks documenten een enkel PDF’je kunt maken dat je vervolgens met 1 druk op de knop kunt uploaden naar je iDisk. Totale werktijd nog géén 10 minuten) En dan…….nou een PDF is uitermate geschikt om op een andere manier gepubliceerd te worden op het web. Ga eens naar http://www.issuu.com en kijk maar eens wat je met een gratis account allemaal kunt doen. Ik gebruik het veel om documenten op een visuele manier te kunnen embedden in een ELO (zoals ItsLearning bij ons).

Maak een mindmap aan de hand van een zelfgekozen filmgenre.

En dan hier de moodboards van B1D…..zijn ze niet sfeervol…..en kunnen ze hier echt inspiratie uithalen….

En dan naar de volgende stap de schetsen voor een te vervaardigen poster op basis van een gemaakte mindmap met bijbehorend moodboard.

Archiveren heeft op deze manier het voordeel dat je heel snel de resultaten en procesgang van de kinderen kunt vastleggen en weer vertonen aan andere groepen. En het is gewoon mooi om te zien wat ze maken. Helaas merk ik wel dat je de iPhone eigenlijk op een statief zou moeten zetten voor een betere kwaliteit (en ik heb nog geen adapter hiervoor…maar misschien maak ik zelf ook wat)

Scanner Pro is verkrijgbaar in de App Store.
Voor een testreview moet je maar eens kijken bij de iphoneclub