Wat mij opvalt.
De iPad wordt door velen gezien als een vervanger van een laptop. Echter, ik vind dat je die vergelijking niet moet maken. De iPad zit volgens mij meer in het segment iPod, iPhone dan laptop of desktop. Op de Apple-site (http://www.apple.com/education/why-apple) staat een mooie beschrijving van de verschillende hardware en hoe die elkaar kunnen ondersteunen. Het apparaat is een verlengstuk van je laptop/desktop waar je content ontwikkeld en die je vervolgens ontsluit via verschillende kanalen. Denk hierbij aan het maken van een podcast met lesbrief en plaatst die dan in iTunes. Het ontwikkelen en samenstellen van de podcast gebeurt op de laptop/desktop en het apparaat waarmee het vervolgens bekeken kan worden is dan verschillend. Dat kan dan weer op een laptop/desktop, iPod, iPhone of iPad zijn. Deze laatste heeft het voordeel dat het scherm een stuk groter is dan de een iPhone, iPod en weer handzamer is dan een laptop.

Consumeren
De iPad is uitermate geschikt om te consumeren. Hiermee bedoel ik dat de gebruiker informatie kan opvragen en kan bekijken. Je krijgt een krachtig instrument in de klas waarmee je iedere leerling direct kunt bereiken. De boeken die digitaal weggezet kunnen worden, spreekt de scholen natuurlijk het meest aan. Zelf zou ik het een hele vooruitgang vinden als het digitaliseren van boeken zich niet beperkt tot het maken van een PDF, maar dat multimedia toegevoegd. Daar zal naar mijn mening de kracht van de iPad kunnen liggen. Lesmateriaal moet voor vooral in de technische vakken voorzien worden van animaties, simulaties. Moeilijke onderdelen kunnen inzichtelijk gemaakt worden. De vele apps die op de markt zijn, kunnen de lessen attractiever maken. Talen kunnen bijvoorbeeld gebruikmaken van geluidsrecorder of de vele taalgames die al beschikbaar zijn. Voor de zaakvakken is er veel content in de vorm van podca

sts. Het is wachten op een iTunesU versie voor het PO en VO. Theorie kan afgewisseld worden met een activiteit op de iPad. Door de snelheid waarbij het apparaat opstart is er nauwelijks tijdverlies in de les.

Creëren
Voor het creëren van content kan de iPad een uitstekend apparaat zijn. Het maken van notities (outlines), opnemen van geluidsfragmenten. Verschillende apps zijn in de korte tijd dat de iPad op de markt is al ontwikkeld. Pages, Numbers en Keynote zijn drie apps die goed te gebruiken zijn en de look en feel hebben van Apple’s iWork dat draait op de laptop of desktop. Ik stel mij voor dat een eerste aanzet van een artikel, presentatie op de iPad in een brainstorm-sessie tussen leerlingen wordt opgezet. De grotere uitwerking maak je dan met behulp van een desktop/laptop op een ander moment.

Distribueren
De iPad staat in verbinding met de omgeving. Het sociale netwerk zit letterlijk in de iPad. Delen van materialen gaat net zo eenvoudig als op de iPod of iPhone. Mail, socialnetwerken als twitter staan ter beschikking.

Mooi apparaat, maar er moet content komen.
Zoals met veel vernieuwing, slaagt ook het inzetten van de iPad alleen als een didactisch plan, content ontwikkeld, de (school)omgeving geschikt gemaakt is en de docent bekwaam is om met deze technologie aan de slag te gaan. De leerlingen zullen de minste moeite hebben met het omgaan met de iPad. Voor hen is de iPad een grote iPhone of iPod.

Een iPad in het onderwijs kan een verrijking zijn om op een eenvoudige manier toegang te krijgen tot onderwijsmaterialen. Een keuze om voor de iPad te kiezen omdat dan de de huidige boeken in een digitale versie te bekijken zijn, is denk ik de verkeerde. Een iPad is meer dan een e-Reader.

Wordt vervolgd!

De dag startte na een kop koffie en een welkomswoord met een korte rondleiding door het gebouw, 1 verdieping. Oplossingen zoals sharepoint, surface, klassenmanagement tools werden getoond. Leuk als kennismaking.

Het tussenprogramma bestond die dag uit een presentatie van Michael van de Wetering van Kennisnet over Cloud-computing. Een goede en degelijke presentatie over de mogelijkheden van deze nieuwe trend. Zijn presentatie is hieronder te vinden:

Soms had ik wel het idee dat niet alle gasten begrepen waar het over ging, maar dat lag niet aan Michael. Duidelijk werd in ieder geval dat de oplossing Cload-computing nogal wat gevolgen kan hebben voor de interne organisatie. En met name voor de IT-afdeling. Een verschuiving zal plaatsvinden in het soort werk dat een systeembeheerder in school zal verrichten. Daar zal je als school goed voorbereid op moeten zijn. Wat ik onthouden heb is dat een school bij het overwegen van een nieuwe service zich de volgende vraag moet stellen. “Kan ik deze service in een Cloud onderbrengen? Zo ja, doen. Een andere keuze wordt pas interessant als dit niet mogelijk is.” De opmerking die vaak door een IT-afdeling gemaakt wordt dat het niet veilig is, is niet aan de orde. Ik ben benieuwd hoe directies hier mee omgaan.

In het middagprogramma werd een carrousel rondje. 3 verschillende Microsoft oplossingen werden getoond.

• Multipoint computer, de Misschief en Roundtable met videoconferentie software
• Office 2010 voor windows
• Live@edu

Wat betreft de eerste bullet betreft. Leuk aardig. Meerdere schermen aangesloten op een computer en dan heeft iedere gebruiker zijn eigen omgeving. Kan een goedkope oplossing zijn om in plaats van 5 computers 1 krachtige aan te schaffen.
De demo van de Misschief (misschien krijgt die nog een andere naam) vond ik minder. Nu waren 5 muizen aangesloten, maar ik moet er niet aan denken dat ik dat met een volle klas dit ga doen. Misschien is dat ook niet bedoeling.

De meerwaarde van een dure Roundtable is vooral te zien in de mogelijkheid om op afstand te communiceren in een groep. Zelf denk ik dat het niet geschikt is voor in het onderwijs dat wij op dit moment aanbieden. In projecten waarbij gebruik gemaakt wordt van experts op afstand, samenwerken met andere groepen lijkt mij dit apparaat zinvol. Zelf heb ik de ervaring dat het communiceren met een mac-omgeving niet mogelijk is. Andere standaarden, dan de standaard zal ik maar zeggen.

Office 2010 laat enkele mooie mogelijkheden zien. Translater, veel sjablonen voor opmaak van diagrammen. Een game-achtige plugin om Office 2010 te leren werd ook gedemonstreerd. Daar zag ik de meerwaarde van in. Leerlingen uitdagen om ook gebruik te maken van andere onderdelen dan de standaard die ze normaal gebruiken. Op de vraag of deze plugin ook voor office versies voor de Mac beschikbaar gesteld worden, werd met nee beantwoord. Jammer!
Het onderdeel Onenote is misschien wel het minst gebruikte onderdeel van het office-pakket, maar heeft wel een enorme kracht als het gaat om maken van notities en samenwerken.

De meeste interesse ging bij mij uit naar Live@edu. Ik heb er veel over gehoord en nog nooit in de praktijk live gezien, tenminste dat dacht ik. Helaas bleek dat ik in mijn eigen eerder gedane onderzoek dezelfde tools te gebruiken, als wat nu live@edu genoemd wordt. Met veel trots werd verteld dat er meer dan 25 Gb aan schijfruimte op de skydrive beschikbaar gesteld wordt, daarbij ook nog eens flinke opslagcapaciteit voor de mail en je zit op zo’n 40 Gb aan ruimte per gebruiker. Dat alles gratis en het bespaart ook nog eens in de kosten van de systeembeheerder. Daar wordt je als gebruiker, zoals in de Mona reclame, blij van.

Maar hoe zit het met de functionaliteit van de omgeving? Is die wel zo gebruiksvriendelijk en hoe kun je als school nog controle hebben over wat onder het domein van de school door leerlingen verstuurd, gepubliceerd wordt?
Wat ik zeker in de live@edu omgeving miste was de onderlinge afstemming tussen de verschillende applicaties. Bestanden die in skydrive staan, zijn niet beschikbaar in de mail als bijlage, komen niet terug in de office live werkruimtes. En andersom ook niet. Wat heb ik dan aan een omgeving die niet intern communiceert?

Wat betreft de mogelijkheid om in te grijpen als een gebruiker van live@edu zich niet houdt aan de afspraken. Niet dat dit dagelijks mis gaat, maar mocht het mis gaan, dan wil je daar wel meteen op kunnen inspringen. Denk bijvoorbeeld aan het versturen van hatelijk mail door een gebruiker. Kun je daar dan als school iets aan doen? Bijvoorbeeld door het account af te sluiten? Daar bleek tijdens de bijeenkomst niet zo snel een antwoord op gegeven kunnen worden.

Het verbaast mij dus dat veel scholen kiezen voor live@edu zonder te kijken naar de functionaliteit. Is het omdat er het logo van Microsoft bovenstaat? Wat ik nu zie is een halffabrikaat, dat misschien nog moet groeien, maar zeker niet kan concurreren met huidige Google Apps. Advies aan elke beleidsmaker of beslisser op het gebied van ICT: Kijk goed uit en beschrijf wat je wilt en of dit aansluit op je onderwijsvisie, voordat je toehapt en elke leerling 40 Gb aan schijfruimte geeft. Dat is iets wat voor mij nu duidelijk is geworden.

Afsluitend was er nog een plenaire discussie. Die ging over de geweldige dag en de eyeopeners die Microsoft liet zien. Ik denk dat hier een kans ligt voor ook andere aanbieders van cloud toepassing en/of software en hardware leveranciers om met een betere oplossingen voor het onderwijs te komen. Zoek de scholen op, of zorg dat je in beeld komt bij Kennisnet. Concurrerende marktwerking kan leiden tot betere producten voor het onderwijs.

Presentatie

Ik ben begonnen met het laten zien van een  filmpje dat je op websites zoals Youtube tegen kunt komen. Leuke grappig internet, leerlingen vinden het fantastisch. Ook in de groep werd er lacherig gedaan over het filmpje. Echter als je gaat kijken naar het oorspronkelijke filmpje dat al jaren “misbruikt” wordt, dan ga je pas beseffen dat wanneer je iets op het internet plaatst, je de controle kwijt bent.

Ga je kijken naar recent onderzoek naar de risico’s en de kansen onder jongeren dan kun je gebruikmaken van het gepubliceerde document NL Kids Online van SCP. Wat je ziet is we in Nederland hoog scoren als het gaat om internetgebruik onder jeugdigen en volwassenen, maar dat er ook grote online risico’s zijn. Dit terwijl een land zoals Denemarken en Zweden ook hoog scoren, maar minder online risico’s hebben. Het blijkt dat deze landen vooral insteken op het bewustmaken van de risico’s en de verantwoordelijkheid die je moet nemen als je online bezig bent.

Ik denk dat je als school een bijdrage kunt leveren als je naar de kansen gaat kijken die het internet kan bieden. Dat is niet de leerling en docenten te scholen in het maken van een Office-document, dat gaat verder. Ik denk aan de volgende mogelijkheden die een school kan oppakken:

• informatievaardigheden (zoeken en beoordelen van bronnen)
• mediageletterdheid (ieder bericht heeft een doel, een maker, is gemaakt, herken dit)
• Leer media te gebruiken, te ontwikkelen en te delen (Digital Creator)

Een school die nadenkt over de kansen die het internet te bieden heeft, moet hier beleid op maken. Professionalisering van het personeel, investeren  in faciliteiten die het onderwijs rijker kunnen maken om toegang te krijgen tot het internet en een open mind hebben. Blokkeren van sites is niet de oplossing, er over spreken, leren en gebruiken. Daar gaat het om. Het komt niet vanzelf.

Workshop Google

In de tweede sessie van de middag mocht ik een workshop geven over het onderwerp Google. Hoe wordt over Google gedacht en is dit terecht of niet? In een setting met 12 docenten ben ik aan de slag gegaan. Een filmpje van de Duitse TV over Google laat de risico’s zien die geopperd worden. Daarna een filmpje over wat Google er van zegt. Je kunt dus zelf beslissen of je dit “risico” accepteert of niet.

Mogelijkheden die we vervolgens bekeken hebben zijn:

• google docs (online samenwerken aan documenten, presentaties)
• google agenda / gmail (samen afspraken maken en zien of iemand beschikbaar is, online mail lezen IMAP-settings)
• google reader (maak gebruik van RSS-feeds en laat je informatie naar je toe komen)
• igoogle (maak je eigen informatie pagina, plaats zelf elementen op je pagina)
• sites (maak je eigen websites en heb de beschikking over je documenten, afbeeldingen die je in Google docs en picasa hebt staan)

Het interessante is dat je als school al snel over deze mogelijkheden kunt beschikken. Google biedt voor het onderwijs deze service gratis aan in de vorm van Google apps education. Je kunt je domeinnaam van je mailadres behouden, dus je blijft voor je contacten herkenbaar.

Al met al een leuke en leerzame middag.

Gerust….het probleem is verholpen….maar de leerlingen zijn de dupe.

Een serie foto’s die ik gemaakt heb vanaf dat ik thuis vertrok totdat ik in het lokaal zat….en toen een paar kinderen nog een leuke fotoopdracht gegeven…..en klaar was de set van 70 foto’s waaruit de 4 cursisten mochten kiezen. Ik moest vanmiddag namelijk ivm de bijeenkomst van de kennisnet ambasadeurs een workshop ComicLife ( van Plasq) verzorgen. Heerlijk comics maken met een set foto’s….I love it.

Na een korte presentatie van mezelf en het werk van leerlingen gingen we aan de slag…..
Het is grappig om te zien dat een kort verhaal met plaatjes toch weer 4 verschillende gezichten krijgt die een andere werkelijkheid verbeelden dan die van mezelf.

Kijk naar de eerste 4 strips op de boekenplank !

Leerlingen uit V5 die het vak informatica volgen, zijn samen met hun docent Guido van Dijk op dinsdagmiddag een kijkje gaan nemen in het ICT-lab van de Open Universiteit. De bijeenkomst was bedoeld om als buren elkaar beter te leren kennen waarbij gekeken werd of een samenwerking opgezet kan worden waarbij de leerlingen in projectvorm kunnen samenwerken met het team van het ICT-lab.
In de bijeenkomst presenteerden beide “buren” waarmee ze bezig zijn en welke ideeën ze m.b.t. het inzetten van innovatief ICT-gebruik in het onderwijs hebben. Al snel bleek dat er nogal wat overlap was. Zo zijn beiden bezig met projecten op het gebied van Augmented Reality en mobile learning waarbij de virtuele wereld toegevoegd wordt aan de echte wereld.

Iedere promovendus (iemand die een universitaire studie af heeft en nu bezig is om zijn doctoraal te behalen) presenteerde vervolgens zijn project waarna leerlingen in kleinere groepen met hem aan de slag konden gaan om te brainstormen. Op een hele ontspannen manier werd met de theoretische omschrijvingen gestoeid en kwamen de groepen na een dik half uur weer terug met aanvullende ideeën voor het project. Over en weer werd gediscussieerd en werden de ideeën aangescherpt. De voertaal was bij sommige groepen naast Nederlands, Engels of Duits. Het theoretisch praten over een idee werd daardoor ook wel als moeilijk ervaren, maar dat is ook weer een uitdaging.

Hoe gaat het nu verder?
De leerlingen krijgen in april de mogelijkheid om in de projectweek een aantal dagen actief betrokken te zijn bij het ontwikkelen van een applicatie of device. Wat ze dan ontwikkelen kan op school door andere leerlingen en docenten getest en ingezet worden. In de komende weken gaan de leerlingen aan de slag om de basis te leggen om in april goed voor de dag te komen. In de tussentijd zullen ze ook nog contact hebben met de promovendi. Sommige leerlingen hebben nu al individueel contact gelegd om op korte termijn samen te willen werken.

Terugkijkend op deze middag kan geconcludeerd worden dat het mooi is als je een expert op het gebied van innovatieve ICT-ontwikkeling naast de school hebt liggen en waarbij het ook nog eens mogelijk is om te mogen komen kijken, mee te denken en mee te bouwen aan innovatieve oplossingen voor het onderwijs.
In Londen hebben Isidore en ik gesproken met mensen van Futurelab. Interesse bestaat er om kennis uit te wisselen. Wie weet…..
Marcus, Stefaan, Christian, Dirk, Tim en Sebastian, namens de leerlingen bedankt!

Video staat op: http://gallery.me.com/guidovandijk/100284
Foto’s staan op: http://gallery.me.com/guidovandijk#100276

Waarom dan toch met Moodle aan de slag?
Het kriebelde nadat ik vrijdagmiddag een bijeenkomst over de integratie Google-apps en It’s Learning op het Connectcollege had. Zoals het nu uitziet, kun je in januari Google-apps in je omgeving integreren. Dat is dus nog even wachten.

Om wat ervaring op te doen met de Google-apps heb ik edu-mashups.com aangemeld bij Google-apps. Het domein staat bij bluehost en daar is het makkelijk om een moodle-omgeving in te richten binnen een paar minuten.

Mijn ervaring heb ik vastgelegd in een paar screencasts die ik op Youtube heb gepubliceerd. Inmiddels heb ik Single-Sign-On en Federation gerealiseerd. Zo kun je met hetzelfde account inloggen op een Moodle-omgeving met Google apps integratie en een aparte website zoals Zoho.

Ik ga nog wat testen en zal mijn verslag op deze website publiceren.

Misschien na het zien van de eerste echte actie op de touchsurface van Tuupke een beetje flauw maar wel wetenswaardig dat je met simpele middelen ook mooie dingen kan realiseren. Zie ook de post van Guido over Tuupke….

Dat is wel echt mooi om te zien na al die uren……nu perfectioneren….en we zoeken nog een IR filter….en een snellere computer (MacMini ?)….om de zaak te completeren.

Developer Links DyeSight

http://blog.medallia.com/2007/06/dyesight.html

http://developer.apple.com/documentation/Carbon/Reference/Event_Manager/Reference/reference.html

http://www.nuigroup.com/

http://nuigroup.com/touchlib/

http://nuigroup.com/forums/viewthread/53/ (voor de Mac)

http://nuigroup.com/wiki/Installing_Touchlib_on_Mac_OS_X/

http://www.multitouch.nl/

http://www.cmd.tech.nhl.nl/wiki/index.php/Martin_Kuipers

http://www.naturalui.com/

Tegenwoordig hebben scholen nogal wat informatiesystemen er bij gekregen. Een ELO (Elektronische leeromgeving), LVS (leerlingvolgsysteem),  een webportal, digitale beeldbanken,  docent- en leerlinggegevens en ga zo maar door. Waar het vroeger nog handmatig op papier gebeurde, gebeurt het nu handmatig digitaal. Je leest het goed, handmatig digitaal.

We hebben nu van alles en nog wat tot onze beschikking. Er wordt veel geïnvesteerd in hardware en informatiesystemen, laptops voor docenten en of leerlingen. Allerlei informatiesystemen die ter beschikking gesteld worden met de bedoeling om gegevens op te slaan en weer te raadplegen om informatie te verkrijgen.

Mooi zou je zeggen, maar hoe gaat het in de praktijk? Drie voorbeelden:

Voorbeeld 1.
Een docent kan in een LVS de punten van zijn proefwerken, overhoringen plaatsen, maar ook eventuele opmerkingen over een leerling. In de praktijk gebeurt het volgende. Een docent stuurt aan alle personeelsleden een mailtje waarin hij/zij aangeeft dat een leerling bijvoorbeeld dyslectisch is. Dat betekent als je hierin verder gaat, dat iedere docent zelf een systeem gaat bijhouden, vaak op papier in een klappertje welke leerling dyslectisch is.

Voorbeeld 2.
Veel scholen hebben nu voor iedere leerling, personeelslid een eigen school e-mailadres. Wanneer een leerling op school aangemeld wordt, dan wordt een lijst met NAW-gegevens door de administratie gegenereerd. Deze wordt doorgestuurd naar een systeembeheerder die hier weer inlognamen bij zet. Handmatig moet gecontroleerd worden of de inlog niet al voor een andere gebruiker bestaat. Een script wordt gedraaid en de leerling heeft een inlog en een e-mailadres. Wat deze leerling nog niet heeft is een inlog voor de andere informatiesystemen, zoals de elo. Hier gaat weer een lijst naar de coördinator van de elo en die zorgt voor de inlog.
De gedachten is dat iedereen persoonlijk te bereiken is via de mail. In de elo bevindt zich ook een berichtensysteem. Leerlingen sturen berichten naar de docent als ze een vraag hebben over de stof. Vaak hebben een leerlingen een gmail- of een hotmailaccount waar ze onderling mee communiceren. Is ook wel handig om 9 Gig ipv 100 Mb aan opslagruimte te hebben.

Voorbeeld 3.
Op veel scholen vind je op de schoolwebsite ook een vaklokaal van een vak. Hier staat achtergrond informatie over het vak en vaak ook nog wat handige links en / of studiewijzers. In de ELO is het ook mogelijk om een studiewijzer te gebruiken, links toe te voegen en achtergrond informatie te plaatsen. En dan heb je ook nog die docenten die geen digitale studiewijzer plaatsen, maar het op papier uitdelen.

In deze voorbeelden zie je dat meerdere systemen dezelfde mogelijkheden bieden, systemen niet op elkaar afgestemd zijn of dat een systeem gebruikt wordt om iets te doen waar het eigenlijk niet voor bedoeld is. De systemen zijn meestal door de jaren heen aangeschaft om verschillende redenen. Zo hebben veel scholen te maken met beleid vanuit stichtingen die bepalen welke systemen aangeschaft worden. Daar zul je dan in mee moeten gaan. Daarnaast zijn bepaalde systemen aangeschaft, omdat daar op dat moment behoefte aan was. Je ziet ook dat aankopen gedaan worden, die wel vanuit beheersmatiggebruik optimaal kunnen zijn, maar voor het onderwijs niet geschikt zijn en soms ook nog eens overbodig. Veel geld gaat hierdoor verloren dat beter ingezet had kunnen worden.

Er zijn vaak zoveel systemen in school aanwezig dat onduidelijk is welk systeem nu welk doel binnen de organisatie ondersteunt? Een school heeft een visie, met en bijbehorend beleid. Je ziet regelmatig dat het ICT-beleid naast het beleid van de school staat, maar waarom doe je dat als school? In andere bedrijfstakken zie je dat ICT ook in het beleid opgenomen is, omdat het inzetten van ICT niet meer weg te denken is en of zelfs zo’n belangrijk onderdeel van het bedrijf is geworden.

Op iedere school heb je regels als het gaat om de organisatie van je school. Je zou die kunnen zien als bedrijfsregels. Je zou eens moeten kijken waar je als school bepaalde bedrijfsregels kunt beheren door ICT toe te passen. Je kunt hierdoor een beter overzicht krijgen van de verschillende, aanwezige systemen en of deze zo toegepast worden zoals vooraf opgesteld is.

Kijk je terug naar voorbeeld 1, dan kun je de de regel opstellen dat opmerkingen over leerlingen in een leerlingvolgsysteem opgenomen worden. Hieraan is dan het elektronische leerlingvolgsysteem gekoppeld. Dan weet je dat daar moet zoeken als je gegevens over een leerling wilt hebben.

Belangrijk is dat de regel niet in het systeem zit, maar apart genoemd wordt en daar een beroep op gedaan kan worden. Wat je hiermee bereikt, is dat de processen binnen de school transparanter worden en dat een eventuele aanpassing wendbaarder is. De vraag is wie zorgt voor deze duidelijkheid? Ik ben van mening dat dit niet het werkgebied is van een systeembeheerder, maar meer van een ICT-architect. Iemand die goed luistert naar wat de (onderwijs)visie en het beleid van de school is en daarbij een ICT-landschap ontwikkelt. Daarbij is het ook van belang dat toezicht gehouden wordt dat de regels nageleefd worden en dat eventuele professionalisering op het gebruik van ICT wordt doorgevoerd. Je beperkt hierdoor de diversiteit van systemen en de vrijblijvendheid om het te gebruiken. Dit kan de school zeker een grote besparing opleveren. Gelukkig is er nu een kredietcrisis en zijn de directies aanzet om op een andere manier om te gaan met ICT-aanbestedingen en het managen van het ICT-gebruik binnen de organisatie! Een kans om professioneler om te gaan met ICT in het onderwijs.

Sinds enkele weken hebben mijn collega’s en ik een paar kamergenoten er bij. Ze hebben ongeveer een vierde deel van onze kamer in gebruik. Komen als het hun uitkomt en zorgen er voor dat je afgeleid wordt van je werk. Het ruikt naar soldeertin, er liggen overal ledjes en kabelstukjes over het bureau. Maar is dat erg? Nee, het is iets moois. Wat gebeurt er in dat lokaal van 3 bij 6 meter? Twee leerlingen uit Lyceum 6, Tim Ewoldt en Mart Pluijmaekers zijn bezig met hun PWS en ik mag ze “begeleiden”. Ze bouwen  een eigen multi-touch Surface, een tafel met een ingebouwd interactief scherm.  Ze hebben een handleiding op het Internet gevonden en zijn aan de slag gegaan. In hun onderzoek gaan ze op zoek naar verschillende invoerapparaten en hoe deze ervaren worden door verschillende gebruikers.

Wat is er nu zou mooi aan? Het zijn twee jonge gasten met doorzettingsvermogen, inzicht en die inovatief zijn. Ze motiveren hun medeleerlingen om samen mee te werken in het realiseren van hun project. In de tussenuren, na schooltijd, ze zijn er. Zelfs docenten worden er bij betrokken, ze geven de jongens adviezen over o.a. hoe je het beste kunt solderen, het plaatsen van de ledjes, helpen een handje mee, maar rijden ook voor ze naar de bouwmarkt of naar de plexiglas specialist. Hier gebeurt iets wat puur onderwijs genoemd wordt. Docenten, leerlingen werken samen, kijken waar ze elkaar kunnen helpen. Hebben plezier in wat ze doen en het is ook nog eens leerzaam. Leerlingen verleggen hun grenzen en stellen hun eigen doelen die ze willen bereiken en gaan er voor. Wat ze in dat proces leren, leren ze niet uit boeken. Ze gebruiken twitter, internet fora, medeleerlingen, docenten om tot een oplossing te komen.

Tuupke aan het werk:

Het is een voorbeeld van wat je in een experimenteerruimte zou kunnen doen, maar ik twijfel nu zelfs of dit in een aparte ruimte moet doen? Laat het een beetje rommelig zijn, maar het is geweldig!  En als je op Wikipedia zoekt naar het woord school, dan staat er het volgende: Het woord ‘school’ is afgeleid van het Griekse ‘σχολή’, dat ‘vrije tijd’ betekent. Dit is een mooi voorbeeld van SCHOOL met hoofletters.

Volg deze  Tim (tmjew) en Mart (Tuupke) via Twitter.