Afgelopen vrijdag mocht ik als Kennisnetambassadeur een hele dag in het STIC (School Technology Innovation Centre) van Microsoft in Brussel. Nu ben ik een Apple-gebruiker, maar sta ook open voor andere omgevingen die een meerwaarde kunnen zijn voor in het onderwijs. De bedoeling van deze dag was samen met een directielid van je de mogelijkheden en nieuwe ontwikkelingen van microsoft te verkennen.
De dag startte na een kop koffie en een welkomswoord met een korte rondleiding door het gebouw, 1 verdieping. Oplossingen zoals sharepoint, surface, klassenmanagement tools werden getoond. Leuk als kennismaking.
Het tussenprogramma bestond die dag uit een presentatie van Michael van de Wetering van Kennisnet over Cloud-computing. Een goede en degelijke presentatie over de mogelijkheden van deze nieuwe trend. Zijn presentatie is hieronder te vinden:
Voor velen is het onvoorstelbaar dat het first-person shooter spel Halo als inspiratiebron kan dienen voor het ontwikkelen van leermiddelen. Halo speelt zich namelijk af in het jaar 2552. De mensheid is in staat om met snelheden sneller dan het licht te reizen en heeft een deel van het heelal gekoloniseerd, maar is ook in oorlog met een verbond van buitenaardse rassen, genaamd de covenant. Je zou er niet zomaar aan denken, maar op de Open Universiteit CELSTEC is een groep onderzoekers onder leiding van professor Marcus Specht bezig met het ontwikkelen van innovatieve leermiddelen met strategie spelconcepten, zoals die voorkomen in Halo. Deze worden gebouwd voor de smartphones zoals de iPhone en Android, maar ook voor in de elektronische leeromgeving.
Leerlingen uit V5 die het vak informatica volgen, zijn samen met hun docent Guido van Dijk op dinsdagmiddag een kijkje gaan nemen in het ICT-lab van de Open Universiteit. De bijeenkomst was bedoeld om als buren elkaar beter te leren kennen waarbij gekeken werd of een samenwerking opgezet kan worden waarbij de leerlingen in projectvorm kunnen samenwerken met het team van het ICT-lab.
In de bijeenkomst presenteerden beide “buren” waarmee ze bezig zijn en welke ideeën ze m.b.t. het inzetten van innovatief ICT-gebruik in het onderwijs hebben. Al snel bleek dat er nogal wat overlap was. Zo zijn beiden bezig met projecten op het gebied van Augmented Reality en mobile learning waarbij de virtuele wereld toegevoegd wordt aan de echte wereld.
Iedere promovendus (iemand die een universitaire studie af heeft en nu bezig is om zijn doctoraal te behalen) presenteerde vervolgens zijn project waarna leerlingen in kleinere groepen met hem aan de slag konden gaan om te brainstormen. Op een hele ontspannen manier werd met de theoretische omschrijvingen gestoeid en kwamen de groepen na een dik half uur weer terug met aanvullende ideeën voor het project. Over en weer werd gediscussieerd en werden de ideeën aangescherpt. De voertaal was bij sommige groepen naast Nederlands, Engels of Duits. Het theoretisch praten over een idee werd daardoor ook wel als moeilijk ervaren, maar dat is ook weer een uitdaging.
Hoe gaat het nu verder?
De leerlingen krijgen in april de mogelijkheid om in de projectweek een aantal dagen actief betrokken te zijn bij het ontwikkelen van een applicatie of device. Wat ze dan ontwikkelen kan op school door andere leerlingen en docenten getest en ingezet worden. In de komende weken gaan de leerlingen aan de slag om de basis te leggen om in april goed voor de dag te komen. In de tussentijd zullen ze ook nog contact hebben met de promovendi. Sommige leerlingen hebben nu al individueel contact gelegd om op korte termijn samen te willen werken.
Terugkijkend op deze middag kan geconcludeerd worden dat het mooi is als je een expert op het gebied van innovatieve ICT-ontwikkeling naast de school hebt liggen en waarbij het ook nog eens mogelijk is om te mogen komen kijken, mee te denken en mee te bouwen aan innovatieve oplossingen voor het onderwijs.
In Londen hebben Isidore en ik gesproken met mensen van Futurelab. Interesse bestaat er om kennis uit te wisselen. Wie weet…..
Marcus, Stefaan, Christian, Dirk, Tim en Sebastian, namens de leerlingen bedankt!
Het afgelopen weekeinde heb ik gekeken naar de integratiemogelijkheden van Moodle en Google. Eigenlijk vreemd, want ik ben geen Moodle gebruiker. De laatste keer dat ik met Moodle met leerlingen heb gewerkt is in 2006.
Waarom dan toch met Moodle aan de slag?
Het kriebelde nadat ik vrijdagmiddag een bijeenkomst over de integratie Google-apps en It’s Learning op het Connectcollege had. Zoals het nu uitziet, kun je in januari Google-apps in je omgeving integreren. Dat is dus nog even wachten.
Om wat ervaring op te doen met de Google-apps heb ik edu-mashups.com aangemeld bij Google-apps. Het domein staat bij bluehost en daar is het makkelijk om een moodle-omgeving in te richten binnen een paar minuten.
Mijn ervaring heb ik vastgelegd in een paar screencasts die ik op Youtube heb gepubliceerd. Inmiddels heb ik Single-Sign-On en Federation gerealiseerd. Zo kun je met hetzelfde account inloggen op een Moodle-omgeving met Google apps integratie en een aparte website zoals Zoho.
Sinds enkele weken hebben mijn collega’s en ik een paar kamergenoten er bij. Ze hebben ongeveer een vierde deel van onze kamer in gebruik. Komen als het hun uitkomt en zorgen er voor dat je afgeleid wordt van je werk. Het ruikt naar soldeertin, er liggen overal ledjes en kabelstukjes over het bureau. Maar is dat erg? Nee, het is iets moois. Wat gebeurt er in dat lokaal van 3 bij 6 meter? Twee leerlingen uit Lyceum 6, Tim Ewoldt en Mart Pluijmaekers zijn bezig met hun PWS en ik mag ze “begeleiden”. Ze bouwen een eigen multi-touch Surface, een tafel met een ingebouwd interactief scherm. Ze hebben een handleiding op het Internet gevonden en zijn aan de slag gegaan. In hun onderzoek gaan ze op zoek naar verschillende invoerapparaten en hoe deze ervaren worden door verschillende gebruikers.
Wat is er nu zou mooi aan? Het zijn twee jonge gasten met doorzettingsvermogen, inzicht en die inovatief zijn. Ze motiveren hun medeleerlingen om samen mee te werken in het realiseren van hun project. In de tussenuren, na schooltijd, ze zijn er. Zelfs docenten worden er bij betrokken, ze geven de jongens adviezen over o.a. hoe je het beste kunt solderen, het plaatsen van de ledjes, helpen een handje mee, maar rijden ook voor ze naar de bouwmarkt of naar de plexiglas specialist. Hier gebeurt iets wat puur onderwijs genoemd wordt. Docenten, leerlingen werken samen, kijken waar ze elkaar kunnen helpen. Hebben plezier in wat ze doen en het is ook nog eens leerzaam. Leerlingen verleggen hun grenzen en stellen hun eigen doelen die ze willen bereiken en gaan er voor. Wat ze in dat proces leren, leren ze niet uit boeken. Ze gebruiken twitter, internet fora, medeleerlingen, docenten om tot een oplossing te komen.
Tuupke aan het werk:
Het is een voorbeeld van wat je in een experimenteerruimte zou kunnen doen, maar ik twijfel nu zelfs of dit in een aparte ruimte moet doen? Laat het een beetje rommelig zijn, maar het is geweldig! En als je op Wikipedia zoekt naar het woord school, dan staat er het volgende: Het woord ‘school’ is afgeleid van het Griekse ‘σχολή’, dat ‘vrije tijd’ betekent. Dit is een mooi voorbeeld van SCHOOL met hoofletters.
Volg deze Tim (tmjew) en Mart (Tuupke) via Twitter.
Op 11 September was er bij onze toekomstige partner de OU en ook bij ons op school (Sintermeertencollege) een interview over de inzet van mobieltjes in de klas. Prof. Marcus Specht van de OU vertelt iets over de koppelingen die je tot stand kunt brengen met de wereld van internet en hoe deze je van dienst zouden kunnen zijn in het onderwijs.
De oratie van Piet Kommers in 2005 als lector Educatieve ICT functies bij Fontys ging al in op het verschijnsel mobieltjes in de klas. “De les begint: mobieltjes aan!” (PDF-document)
Zoals toen werd beschreven stond en staat er veel te gebeuren. De praktijk laat zien dat er sindsdien veel is veranderd. Zo is er bij ons op school een team leerlingen (Mart Pluijmaekers en Tim Ewoldt) bezig met het programmeren van een Location Based CMS voor de iPhone dat leerlingen en docenten in staat zal stellen om locatie gebaseerde verhalen te vertellen (en ook vragen te stellen). Doel is nu juist om niet in de klas te blijven maar actief buiten te gaan leren. En Mart zegt het al mobieltjes uit als je de les in gaat ! (en ook daar zit een kern van waarheid in)
Location Based CMS – Augmented gaming/learning Platform Collaborative Shared Workspace, to stimulate peer learning effects and generate user generated content based on “Digital Storytelling” webapp based on gps location and compass that delivers content to for instance Layar
Describing the sort of content pages to be delivered on location (by placing these types of info on a layer – googlemashup) with markers that can contain these webpages. These webpages contain different kinds of content modules which can be dragged onto their exact within a web based Location CMS.
Every builded set of pages can be seen as a digital layer > enables you to quickly switch to another grid (layar)
Building of the webpages can be done through a webinterfaces and should preferable be constructed as a teamworkspace. An administrator can give any subscriber the possibility to edit, place and/or delete content. Clicking a marker will reveal a small editable page in the exact dimension of the mobile browser.
Schrijvend over augmented reality heb ik de ontwikkeling gevolgd van een onvervalst nederlands product. Momenteel alleen nog verkrijgbaar voor de G1 Google Phone in Nederland (Android besturingssysteem). Het principe van Layar combineert GPS data en de kompas functie tot een overlay van digitale informatie. Door een laag (layer) te kiezen kun je nu informatie krijgen van een aantal aanbieders. De aanbieders zijn ING, Hyves, Funda, Tempo Team en Zekur.
Nadat ik gisteren de applicatie op mijn G1 had geinstalleerd vroeg ik me direct af wat de volgende stap zou kunnen zijn kijkend naar deze fantastische technologie. Content oftewel inhoud is namelijk bepalend voor mensen in het onderwijs. Het liefst zien wij natuurlijk een applicatie die het mogelijk maakt om met leerlingen aan de gang te gaan. Nu is de vraag natuurlijk waar denk ik dan aan ? Wanneer je de functionaliteit van deze applicatie zou combineren met de mogelijkheden van mScape (waar ik eerder al over schreef) en dit weer combineert met een educatieve layar die je kunt aanmaken die de leerling in staat stelt om zelf user generated content aan te maken en met name het vraag en antwoord spel (dat in de onderwijs wereld een belangrijke rol speelt) en een mogelijkheid om “rewards” toe te kennen. De ultieme mashup ! Ik snap dat dergelijke software alleen bestaansrecht heeft indien je een goed marketing verhaal hebt. Onderwijs is niet direct het eerste waar een ontwikkelaar aan denkt als het gaat om geld verdienen. Grote content aanbieders hebben altijd een streep voor…..zij maken het product betaalbaar en rendabel. Maar Layar is zeker een zeer goede applicatie die de mooite van het proberen waard is ! (nog even wachten of er na de zomer een versie komt voor de iPhone 3Gs….die immers eindelijk ook een digitaal kompas heeft gekregen.
Alweer spotten Guido en ik weer dezelfde dingen. Alsof we een ééneiige tweeling zijn…… Deze blogpost gaat over Human Interfacing. Hoe gaat de mens met de machine om, of is het juist andersom. Blokjes die met elkaar communiceren d.m.v. sensortechnologie. Geprogrammeerde logica die je gewoon heel intuitief kunt inzetten in leerprocessen.
Uiteraard ben ik direct aan het nadenken wat enkele slimme leerlingen hiermee zullen gaan doen zodra het speelgoed in hun handen komt. Je moet je eens voorstellen dat blokjes een marker voor de augmented reality kunnen oproepen waardoor er een nieuwe werkelijkheid ontstaat als je met deze blokjes gaat spelen als je voorzien bent van een hypermoderne See Through Eye Wear videobril die is aangesloten op je draagbare camera. De wereld veranderd erg snel en de buzz van dit soort tech wordt luider. Gewoon leuk om over na te denken. Het speelgoed van kinderen wordt steeds moderner….het is toch leuk om zo te rekenen of woordspelletjes te doen. Hoe zouden deze gadgets geladen moeten worden ??? En wanneer hebben we voor de eerste keer deze devices in onze eigen handen ????
Twee leerlingen uit Havo 5 hadden een droom. Hun eigen magazine online onder de naam “Sparkle”. Met het online programma Scrapblog is dit mogelijk geworden. Het resultaat mag er zijn!
Met zijn tweeën hebben ze allerlei informatie in hun eigentijds modebewuste blad ondergebracht. Het is niet zomaar kopieren en plakken geweest. Een goed doordacht plan ging vooraf. Daarbij hebben ze nagedacht Wat de doelgroep is, wat willen we laten zien en hoe gaan we dit laten zien? Passende informatie is bijelkaar gezocht en daarbij zijn de foto’s toegevoegd. Niet alles was direct toepasbaar en moest bewerkt worden. Dit is o.a. met Photoshop gebeurd. Wat hun opgevallen is, is het verschil van weergave op een computer of vanaf het Internet.
Voor in de toekomst zal Scrablog zeker weer gebruikt worden als alternatief voor een powerpoint. Nu zijn er afbeeldingen in verwerkt, maar video’s zijn ook mogelijk. Misschien een volgende keer. Zo kun je vrij eenvoudig bijvoorbeeld een levendige schoolkrant maken.
Als je de leerlingen een opdracht geeft voor een praktische opdracht in het eerste leerjaar informatica zijn ze nog wel eens geneigd om te zeggen alweer een presentatie. In dit geval houd het in dat je een aantal stappen moet maken om online te presenteren. Je bestudeert je case (uit een lijstje gekozen) en gaat informatie verzamelen. Vervolgens ga je een reguliere powerpoint maken van de gevonden informatie die je vervolgens plaatst op slideshare. Je gesproken teksten en video kun je laden van Youtube…….in dit geval werd de tekst door 2 virtuele karakters gemaakt met behulp van het al eerder besproken Xtranormal. Dan voeg je het geheel samen in Vcasmo….en gaat de timing van je dia’s aanpassen. En na een hoop werk is je presentatie klaar en dien je hem (met een simpele embed code) in in de ELO ! Deze inzending is van de groep Havo 4 van Tim Kampermann en Etiënne Erven.
En dan is het echt feest…..je kunt er ook nog ondertiteling bij maken…..en vervolgens kun je de presentatie zelfs delen op een blog ! Een prachtig voorbeeld van online leren en samenwerken. Ik hoop dat jullie deze net zo informatief vinden als ik ‘m vind. Helaas was mijn plan efficienter verlopen als we deze opdracht in de vorm van een podcast hadden laten maken. Maar tja….sommige technologie zoals Garageband mogen we helaas niet inzetten om duistere redenen. Hierover later meer…..laten we het vooral spannend houden. Wat is een wereld zonder verassingen.
Afgelopen vrijdag mocht ik als Kennisnetambassadeur een hele dag in het STIC (School Technology Innovation Centre) van Microsoft in Brussel. Nu ben ik een Apple-gebruiker, maar sta ook open voor andere omgevingen die een meerwaarde kunnen zijn voor in het onderwijs. De bedoeling van deze dag was samen met een directielid van je de mogelijkheden en nieuwe ontwikkelingen van microsoft te verkennen.
